321. تو...

بزرگ شدی جان من... بزرگ بزرگتر!
حرفهایت، کارهایت، تفکراتت...

همه و همه، بزرگ شدنت را حکایت می کنند.

 سوال های بجا و درستت؛
مهر بی پایانت، وابستگی ات، حتی هوس کردنت!

گواه حرف های منند.

 

آنقدر بزرگ شدی که اظهار نظر می کنی... همانی را که باید!

ما هم می پرسیم...
که اگر گفتیم فلانی نظرت چیست؟ نفر بعد تو باشی.

آنوقت برق چشمانت دیدنی ست...
برق چشمانت، با آن خنده ها که سعی می کنی جمعشان کنی از روی لبانت.

 

تو بزرگ شدی! آقا و بی همتا؛
و من هنوووووووز مثل ت را ندیده ام...

/ 0 نظر / 41 بازدید